Een verhaal?? Echt waar?? Nu al?? Binnen een week?? Weet je het zeker??

Ja!!! Leuk he?? :D We hebben de afgelopen week zoveel gedaan, dat moeten we jullie vertellen!!

Om te beginnen.. De ochtend na het vorige bericht hebben we een glacier walk gemaakt op de Franz Josef (sorry voor de spelfout van vorige keer!! :D) Glacier. Na het ontbijt op naar het basisstation waar we onze kleding kregen, we kregen de optie voor een 'overbroek', maar bikkels als we zijn deden we het in onze 'kortere' broeken!! Wel een regenjas gekregen, Marlies op ijsboots (nu had Jeannette die der bergboots aan had, eens niet de lelijkste schoenen aan! :)), geitenwollensokken aan en een buidelzakje met daarin onze ijzers voor onder onze schoenen. Met het busje richting de glacier, toen een uur lopen voordat we aan het begin van de glacier kwamen. IJzers onder de schoenen en daar gingen we.. de grote ijsvlakte op. Heel erg gaaf, op sommige punten waren er 'treden' in het ijs gehakt, maar af en toen was het gewoon glad. Zolang je flink bleef stampen kon je nergens heen! Jeannette heeft niet anders gedaan! Na 2 uur op het ijs te hebben gelopen weer terug richting het basisstation. Hele gave ervaring!!

Toen terug naar het hostel en een paar uur zenuwen opbouwen, want..... we gingen om 18 uur SKYDIVEN!!! Echt?? Ja echt.. we zijn uit een vliegtuig gesprongen!! Even voor de duidelijkheid, onze mamsies hadden het ook niet door: we deden een tandemsprong! Op naar het vliegveldje, een korte uitleg, even de gegevens van thuis invullen en toen ons overal aan. Korte oefening op de grond en daar gingen we de lucht in met zijn tweeen. Want naast ons pasten er slecht 3 andere mensen in het vliegtuigje. Op naar 12 000 foot, eerst 25 minuten een rondvlucht gedaan en langs de 2 hoogste bergen van Nieuw Zeeland gevlogen: Mount Tasman en Mount Cook, ook over het regenwoud en langs de kust gevlogen. Heel mooi uitzicht en we konden nog foto's maken ook! Toen ging de deur open, Jeannette moest eerst, lukte niet helemaal om der voeten naar buiten te krijgen, even lachen naar de camera en daar ging ze. Marlies werd naar voren geduwd, ze gaf niet helemaal mee na Jeannette te hebben zien springen, en ook Marlies 'sprong' uit het vliegtuig. Eerst een paar duikelingen, een vrije val van 200 km per uur die 45 seconden duurde. Super gaaf!!! Daarna de parachute uit en nog een minuut of 3 rondzweven, een paar spins en zelfs foto's kunnen maken toen we aan de parachute hingen. De landing verliep vlekkeloos, Jeannette keurig op der beentjes, Marlies keurig op der kont, tja we doen wat ons gevraagd wordt! Het was echt super gaaf!!!!!

De volgende dag rustig aan, we hadden de dag ervoor wel genoeg sensatie gehad!! ;) Die dag daarop naar Wanaka. Onderweg gestopt bij Lake Matheson, hier is de reflectie van de bergen heel duidelijk in het water te zien. Even een wandeling gemaakt en toen terug de bus in. Na een stuk te hebben gereden hebben we nog een aantal watervallen gezien en toen bij Lake Wanaka en Lake Hawea gestopt voor nog een foto momentje. Erg mooi en superblauw water!

Aangekomen in Wanaka hebben we niet veel gedaan, het was dan ook al laat in de middag. De volgende dag richting Queenstown, maar eerst gestopt bij Puzzling World. Hier hebben we in een levensgroot doolhof rondgezwerft. Uiteindelijk zijn we heel snel het doolhof uitgekomen en zijn we nog even naar de illusiekamers gegaan. Vervolgens doorgereden naar Bungeejump centrum, waar je direct van een brug kon springen. Een aantal mensen uit de bus waagden hier de sprong (43 meter), wij echter... wij kochten een ticket voor de volgende dag voor de iets hogere bungee jump, namelijk: 134 meter!!! Dit betekende: de rest van de dag zenuwachtig, zweethandjes, ik durf niet geroep.. toch Marlies??

De volgende ochtend dan toch echt richting de bungee jump. We kregen een harnasje aan en ons gewicht werd heel charmant in grote, rode letters op ons hand geschreven. Met een kabel karretje richting het platform (wat volgens Marlies al heeel eng was!), beetje wiebelen door de wind en het platform zelf was ook niet helemaal stabiel. Toen moest Jeannette de stoel in, bungeekoord om der benen en richting de 'afgrond'. Best hoog! Best eng! Tja en als ze dan aftellen dan moet je wel. 134 meter naar beneden, 'slechts' 8,5 sec vrije val. Erg gaaf!! Jeannette lukte het niet helemaal om het koort bij der benen los te trekken zodat ze in zit positie naar boven kon, dus moest ze op der kop naar boven worden getrokken. Daar aangekomen, beetje trillen, maar ook veel lachen! Nu was het Marlies der beurt, in de stoel, koord om der benen en richting de 'afgrond'. Trillen, ja nu al, traantje?? Ja die was er ook! Het was heel eng, maar ze heeft het wel gedaan!!! Bekijk de foto als ze bovenkomt (in zitpositie!!) dan weten jullie genoeg! Wat een ervaring, maar het ging heel snel voorbij.

De rest van de dag hebben we heerlijk rustig aan gedaan, wijntje gekocht want die hadden we wel verdiend!! De adrenaline heeft even genoeg door ons lijf gestroomd dus een verhaal als deze moeten jullie niet snel (of misschien wel helemaal niet meer ;)) nog een keer verwachten!! De laatste dagen hier in Nieuw Zeeland doen we dan ook rustig aan! We hopen dat we voordat we hier weg gaan (vrijdag 5 februari) nog een verhaal erop kunnen zetten!

Veel liefs van ons!!